ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΕΝΤΡΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΥ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΣΜΟΥ

     Ιωάννη,

     Πώς παλμοδονεί τούτη η λέξη την ύπαρξή μου!

     Η μυστική συμφωνία των ήχων που τη συνθέτει πάλλει το είναι μου στο άκουσμά της και ανασταίνει την ελπίδα της Άνοιξης μέσα μου.

     Η μυστική συμφωνία των ήχων που τη συνθέτει γίνεται το μήνυμα της Ανάστασης του ανθρώπου, το μήνυμα της ελπίδας για κάθε άνθρωπο, που πήρε στους ώμους του το σταυρό των αμαρτημάτων του για να ακολουθήσει τα βήματα Σου, Ιωάννη.

     Ιωάννη, Δάσκαλέ μου,

     καθώς τα βήματα της πορείας μου με φέρνουν σταδιακά όλο και πιο κοντά Σου και νιώθω την ύπαρξή μου να πληρώνεται από την Αγάπη Σου,

     καθώς, Αγαπημένε μου, η Θυσία Σου αρχίζει να φέρνει τους πρώτους καρπούς μέσα μου για την ανάδυση της Θεότητας του ανθρώπου και την εκδήλωση της ως παρεχόμενη Ευλογία προς τα πάντα,

αναβλύζει η ανάγκη να εκδηλώσω προς Σε απέραντη ευχαριστία, την ευχαριστία του ανθρώπου, του πεπτωκότος ανθρώπου και να συμπεριλάβω μέσα σ’ αυτήν την ευχαριστία όλες τις δονήσεις, όλους τους παλμούς που εκδηλώθηκαν από τον άνθρωπο ως ύμνο και δοξολογία, ως αίνο και ευχαριστία και οι οποίοι καθιστούν αυτή δυνάμενη να αναχθεί στο Άπειρο για να ευχαριστήσει τον Άπειρο Εαυτό της.

     Σ’ ευχαριστώ γιατί βάδισες τα βήματά του Γολγοθά μου, καίτοι τίποτα δεν όφειλες στον κόσμο τούτο, για να κάνεις τα δικά μου βήματα πιο εύκολα και ασφαλή, για να κάνεις το σταυρό μου πιο ελαφρύ, σηκώνοντας Εσύ το βάρος του.

     Πόση Αγάπη χρειάζεται για τούτη τη Θυσία! Πόση αυταπάρνηση!

     Σ’ αγαπώ, Ιωάννη,

     και η αγάπη αυτή με οδηγεί να σε αποδέχομαι ως τον Δάσκαλο του είναι μου και ως τον Κριτή της κάθε ποιότητας του νου, της καρδιάς και της συνείδησης που έχει ανάγκη, αναγόμενη, να συντονιστεί με τη Θεία Παρουσία μέσα μου και να Την εκδηλώσει.

      Σ’ αγαπώ, Ιωάννη, 

      και μέσα από την αγάπη ενώνομαι μαζί Σου για να εκδηλώσουμε το Θέλημα του Πατέρα, για να κάνουμε το Έργο Σου επί της γης όπως το Θέλημα Του ορίζει. Γιατί τούτο το Έργο είναι το Έργο του Ανθρώπου, του Ανθρώπου Λόγου, του Ανθρώπου Θεού για την επιστροφή του στον Πατέρα.

     Στη Μορφή Σου, Αγαπημένε μου, τιμώ τον Θεό και τον άνθρωπο, ενώνω τον Θεό και τον άνθρωπο. Διδάσκομαι από τα βήματα του Ανθρώπου που Λόγος Θεός καθίσταται, όπως Εσύ τα βάδισες, για να τα καταδείξεις στον πεπτωκότα άνθρωπο, γενόμενος το Έλεος για εκείνον.

     Σ’ αγαπώ! Πώς θα μπορούσα να μην αγαπώ τον Εαυτό μου τώρα που Εσύ με μαθαίνεις να Τον αναγνωρίζω μέσα μου, να Τον αναδύω, να Τον εκδηλώνω και να βιώνω την πληρότητα της ένωσης μαζί Του, μαζί Σου, να βιώνω τη διαρκή Ανάσταση εν Εαυτώ Θεώ!